Meni
muzej_celarevo_sirove-24.jpg

Muzej piva u Čelarevu

U centrali Carlsberga u Kopenhagenu postoji muzej posvećen istoriji poslovanja kompanije. U njemu se čuvaju brojni eksponati koji svedoče o tome kako je u prethodnim decenijama iz male radionice piva nastao internacionalni pivarski gigant kakva je današnja kompanija Carlsberg.

Pivara Čelarevo shodno svojoj matičnoj kući ima zadatak da ispriča sličnu priču, te je stoga 116 godina nakon osnivanja same pivare otvoren mali posetilački centar - Muzej koji je posvećen upravo samom osnivaču pivare, poznatom veleposedniku Lazaru Dunđerskom.

 
Naša pivara se, osim čuvenim brendovima, može pohvaliti i muzejskom postavkom, na kojoj je prikazan njen istorijat i razvojni put. Posetioci se mogu upoznati sa tradicionalnim, starinskim načinima pravljenja, skladištenja i distribucije piva. 

Jedinstveni mini centar, koji je spoj tradicionalnog i modernog uvešće vas u priču koje je prvo pivo nastalo iz ove fabrike, kako su i se i na koji način dopremali sastojci koji su potrebni za pravljenje i kako se čuvalo pivo.

 

Avanturu o istoriji pivare moći ćete da vidite kroz stare slike i pisma osnivača Lazara Dunđerskog, kao i kako su se uveseljavali radnici prilikom proslava. Veoma retke starine, koje čak nisu uspeli da skupe ni obližnji muzeji tražene su na lokacijama okolo Čelareva, pa ćete tako imati priliku da vidite i ugostiteljski inventar koji se koristio pre 100 godina.

 

 

Nekada se proizvodilo Dunđerskovo pivo. Boce ovog piva imale su reljefni natpis, rađene su u tri zapreminske dimenzije. Njihova forma i oblik zadržani su do današnjih dana, jer su bile izrađene od kvalitetnog bojenog stakla, tehnikom kaljenja stakla.

 

 

Na fotografiji se s lakoćom može uočiti razlika u dizajnu i želji da se prate svetski posleratni trendovi pojeftinjenja i brzoj izradi ambalaže za čuvanje i transport piva.  Boce koje su nekada bile u upotrebi današnjem konzumentu više liče na vinske, dok nove imaju tanje zidove i staklo, jeftinije su za izradu i prilagođene su potrošaču.

Etiketa je jednostavna i uočljiva, sa obaveznim sirovinskim sastavom i datumom proizvodnje. Pivo Čib nosi stari naziv mesta u kojem je proizvedeno - Čib (pčela). 

 

 

 

 

 

 

Drveni frižider s početka 20. veka, nezaobilazni predmet u ugostiteljskim objektima, a korišćen u jednoj kafani u Beogradu. Koristio se za rashlađivanje piva u bocama preko ledenog uloška, za koji je u samoj ledari bila smeštena posebna limena kaseta. Rastapanjem leda, hladnoća se prenosila na boce sa pivom, na taj način se pivo hladilo.

 

 

 

 

 

Stara mašina za ručno zatvaranje pivskih boca, gusanog liva, za nanošenje i čepljenje metalnog limenog žetona, koji hermetički zatvara grlić boce. Na ovaj način se čuvala svežina i kvalitet piva. Datira od osnivanja pivare, nijedna boca Dunđerskovog piva nema žičano-porcelanski čep.

 

 

 

 

 

Punionica za punjenje šest pivskih boca istovremeno. Nekada je predstavljala veliki tehnološki iskorak. Ostale pivare imale su pojedinačne punionice, što je oduzimalo jako puno vremena prilikom punjenja piva, a i zahtevalo je rad većeg broja radnika.

Po porodičnom predanju, Lazar Dunđerski je učestvovao u konstrukciji i izradi punionice. Nakon razvoja i promene tehnološkog procesa, izbačena je iz upotrebe. Punionica je prodata i čuvana u Novom Sadu, sve do 2010, kada je otkupljena i tada je postala deo postavke u Muzeju piva.

 

 

 

 

Sanduk za transport piva, u koji su se okomito slagale boce. Ječmena slama najčešće se zatiskivala između boca, kako bi se sprečilo njihovo sudaranje i oštećenje na bocama.

Pivske krigle od keramike i stakla, korišćene početkom 20. veka, najčešće u pivnicama u nemačkoj.

Deblji keramički i stakleni zidovi, imali su funkciju očuvanja temperature piva. Krigle su u to vreme najčešće imale poklopac, koji je štitio pivo od muva, koje su se rojile u pivnicama.